Bo czasem warto powracać do miejsc, o których dawno zapomnieliśmy.
Bo wspomnienia pozostają chcąc nie chcąc..
Bo choćbyś pragnał z całych sił wykreślić je ze swojego życia to i tak ci się nie uda
Bo w nosie mam fakt, iż jestem humanistką i nie wypada mi zaczynać zdań od 'bo'
Protekcjonalny styl bytu, ot co ;)
A więc powracając do powrzechnej formy bloga, wypadałoby napisać coś, co na codzień przenika w mym jakże monotonnym życiu. Więc. Nie zmienia się nic. Od dawien dawna trwam w tym samym. Szczerze? Jakoś nie spieszy mi się by to zmieniać, mimo tego, iż może czasem powinnam? Ale na co komu.. Ironiczny sposób patrzenia na pewne sprawy i nonszalancja przenikaja ten tryb. Tak zwany tryb Pauliny, w którym tak naprawdę wciąż trwam w miejscu. Bo czy jest sens w codziennym obijaniu się, rozmyślaniu o 'wszystkim i niczym' oraz ogromnych ilości spozywanego pokarmu?;) Chyba nie.
